… ham armuttan sirke tadında..
ve boşluğa yazıyorum ben!. çünkü şu ‘yazar’ yazarlardan değilim!.
lan gönül, hesapta güya okkalı bi laf edip, bi oturtçaktın kalemimin üstüne, bi daa yazamaz hâle getirtçektin, o delişiddetfırtına yazma arzumu?!.
ama işte, tâlihine küs, benim o arzum da öyle hiç de günlük anlık zamanlık değil, inşallah sonu neresiyse hayatın dünyanın son'un sonsuzun, oraya dek!. yok öyle pop kültür tarzı, köpük mesâbesi, zibidi magazin paparazzisi misâli üç günlük bi macerâya meze yapmak, hâşâ!. sadâkat… son nefesse son nefes, ötesiyse ötesi, vazgeçen töbeee, şey olsun, şeyy... şey işte, bilirsiniz, herifim diye gerim gerim gerinip şişim şişim şişinirken, dilim varmıyo, kadıköv-taksim-beştaş arası, ortalıa düşen o pembemsi yumuşakça, hafif kırıklara.. töbeee!.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder