gönül!.

... cümle bozukluklarımı dikkate almazsan; ölümden daha büyük bir şeyi severek vazgeçebilirdi insan bişeyden... sigara... modern zamanlar... sigaradan daha zararlı yaşamak.. ve insan kolaycıdır.. hani nasip olur, başucumda telaşsız, velvelesiz, soğukkanlı biri olur nefesimin son deminde, en güzel gülümseyişimden kavrar sükûnetimi, son ve büyük arzumun bi son sigara içme isteği olduğunu anlar zekîce, yakar, dudaklarıma tutuşturur bi son sigarayı, onu son üç-beş nefesliğine ciğerlerimin en derinine çekip, nefesi öyle verecek olmak, hissediyorum, eşsiz bir his bırakırdı.. adım adım sonuma yürüdüğümü daha da yoğun hissettiğim günlerimde bunu düşlemek muhteşem kışkırtıcı..