Pazartesi

geçmişten... gönül diyo ki...

aynada düello...

her karşılaşmamızda suratına tükürüyorum aynada gördüğüm sûretin..

işte,

sahipsiz bi piçtim ‘insan’ çölünde.. açtım; ve susuz ve uykusuz..

ıslıkları değildi aldanmaya çağıran; uzattıkları avuçlarının içlerinde var olduğunu sandığım bir kırıntı sevgi, bir yudum serin suydu..

serapmış..

sahte de olsa, azcık bir ‘insan’ sıcağına çağırana ben yine aldanacağım; çünkü yine sahipsiz kalacak piçliğim..

canım cehenneme yani!.

...

(lavuk!. bi kerede güzel bişey söyle, güzel bişeyden bahset be?!.)

Hiç yorum yok: